Aşka âşık ruhlar, aşksız soluk alamaz. Aşksız varoluş = yok oluş... Her solukta, güneşin her doğuşunda, gözün gördüklerinin ötesinde, her anında, aşkla... Sanma ki kurallarla sınırlarız aşkı, bedene indirger, günah belleriz… Sanma ki sonunu hesaplar, aşktan korkar, kaçarız. Sanma ki aşkın ateşinde kül olmaktan korkarız. Her aşkta yeniden doğar, sarhoşluğunda çiçeğe, havaya, suya, yaradanın her bir zerresine nefes oluruz. Ondandır ki ben seni sensiz de yaşar, dokunmadan sevişir, sana bakmadan seni her şeyinle görürüm. Bilirim vuslatın sınırlarının olduğu yerde aşk arka kapıdan çıkar gider. Aşka âşık ruhlar, inadına aşkla üretir, aşkla soluk alır, aşkla yaşama dokunur, aşka sarılır, aşkla sevişir...
